|
พ่อแม่เล่าสู่กันฟัง >
คุณแม่อย่าร้องนะ เดี๋ยวลูกก็ร้องตามหรอก
|
|
โดย ... คุณแม่เบญ...
น้องแบม
ลูกสาวของแม่ เกิดวันเสาร์ที่ 2ตุลาคม 2547 เวลาตีสี่นิดๆ โดยการผ่าตัดจ้ะ
วันที่จะคลอดแม่รู้สึกเอะใจแล้วว่าต้องเป็นวันนี้แน่ๆเลย เพราะแม่รู้สึกปวดท้องมากๆ กินไม่ได้ จะรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำอย่างเดียว ปกติแม่จะนั่งเล่นเน็ตจนดึก แต่....วันนั้นแม่รู้สึกเลยว่าต้องนอนพัก กว่าแม่จะหลับได้ก็ตกเข้าไปตีสองนิดๆ
ประมาณตีสามกว่าๆ แม่ก็ตื่นขึ้นมา ที่จริงแล้วก็ไม่น่าจะเรียกว่าตื่นหรอก เพราะแม่นอนหลับๆตื่นๆ คงเป็นอาการของคนที่จะคลอดลูกมั้ง สักพักมีน้ำแฉะๆ เปียกเต็มชุดนอนของแม่ แม่ตกใจมาก นี่เราจะคลอดลูกแล้วเหรอเนี่ย อาการดีใจปนตกใจ แม่เลยเรียกพ่อซึ่งปกตินอนเซามาก ไม่น่าเชื่อเรียกพ่อทีเดียว พ่อตื่นเลย คล้ายๆกับว่าพ่อก็รอเวลานี้มานานเหมือนกัน
แม่เลยบอกพ่อเราไปโรงพยาบาลกันเถอะ แล้วแม่ก็เดินไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้า ข้าวของเครื่องใช้ ที่จัดไว้เรียบร้อยตั้งแต่ท้องได้แค่7เดือน แล้วเราก็เรียกคุณตา พากันไปโรงพยาบาล ระหว่างทางแม่ปวดท้องนิดหน่อย แต่แม่มีกำลังใจที่ดีมาก พ่อหนูเค้านวดไหล่แม่ตลอดทางเลยนะ
พอไปถึงโรงพยาบาลแม่กลับปวดท้องมากๆ ใจชักไม่ดีแล้ว ยิ่งตอนที่พยาบาลมาตรวจแม่ แล้วบอกว่าลูกไม่กลับหัวลง คงต้องผ่าตัดคลอด แม่ยิ่งกลัวไปกันใหญ่เลย ก้อใครๆ ก็รู้ว่าแม่นะกลัวเข็มที่สุด ขนาดฉีดยาแม่ยังแทบไม่อยากไปเลย นี่แม่ต้องมาขึ้นเขียงให้หมอผ่า คิดแล้วน่ากลัวจริงๆ แต่วินาทีนั้นแม่ก็บอกว่าจะเอายังไงก็เอาเถอะหมอ แม่อยากเห็นหน้าลูกเต็มแก่แล้ว แม่จึงได้ผ่าตัดหนูออกมา ด้วยน้ำหนัก 3030 ตอนตีสี่นิดๆจ๊ะ
แม่ลืมบอกไปว่าแม่ดมยาสลบตอนผ่าตัดคลอดลูก เพราะฉะนั้นแม่จึงยังไม่ได้เห็นหน้าลูกทันที แต่พอแม่ฟื้นจากสลบตอน 6โมงนิดๆ ทันทีที่แม่ลืมตามาเห็นพ่ออยู่ข้างเตียง แม่ก็ถามถึงหนูลูกสาวคนดีของแม่ทันที
สักพักนึง พยาบาลก็เข็นหนูมาส่งให้แม่ พยาบาลเห็นแม่มองหนูแล้ว เค้าพูดว่าไงรู้ไหมจ๊ะ เค้าบอกว่า "คุณแม่อย่าร้องนะ เดี๋ยวลูกก็ร้องตามหรอก" แต่ลูกแม่เก่งจริงๆ ไม่ร้องเลย อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ของยาสลบด้วยรึป่าวแม่ไม่แน่ใจ แต่หลังจากนั้นไม่กี่วันในขณะที่อยู่โรงพยาบาลลูกแม่เสียงดีสุดๆ นี่ล่ะนักร้องในอนาคตตัวจริง
แม่กับพ่อรักลูกจ้ะ
จาก พ่อบอล & แม่เบญ
back
|
|
|
